Om 18.00 u zien we op het strand een hele troep Makake aapjes, ze eten kreeftjes. We zien ook sex on the beach met die aapjes. Dan is het tijd om te gaan eten. Alhoewel men ons verwittigd had dat het eten heel slecht zou zijn en vol ratten zou zitten viel het echt wel mee. We mochten eten in een gloednieuw gebouw dat nog maar 1 maand in gebruik is. Het eten stond afgedekt onder plastieken deksels. Natuurlijk rijst met spicy stuff en banaan. Om 19.15 u gaan we met Henry nog een avondwandeling doen met onze zaklampen. We zien slangen, spinnen, een rat, een slapende kingfisher ( vogel) katvis, krabjes en rare insecten. Om 20.30 u zijn we weer terug. Koen valt als een blok in slaap, maar ik moet mijn dagboek nog schrijven. Het is nu 21.30 u en ik kruip ook maar eens in mijn bedje. Morgen weer vroeg uit de veren. We slapen redelijk goed ondanks de hitte en de vochtigheid. s’ Nachts regent het hard.

08/06/11

Om 7.15 u hebben we afgesproken met Henry voor het ontbijt, vlak voor onze bungalow zitten weer enkele  Proboscis apen. Henry had de thee al klaar staan op het terras, plots springt er een makake aapje op de tafel en steelt het potje suiker. Dus hij moest weer nieuwe suiker halen.  Het ontbijt is een buffet met rijst en spicy stuff en frieten, vettige worst enz.., dus voor mij maar een beetje rijst en veel fruit. Koen die is aan het experimenteren en besluit wat frietjes te eten als ontbijt. Na het ontbijt vertrekken we weer voor een wandeling, het is nu iets koeler in de ochtend, maar nog ruim heet genoeg om weer kletsnat te worden van het zweet. Het is soms wel lastig stappen met al die grote wortels over de grond. Kleine houten trapjes en grote stenen. We komen nu ook uit aan een klein strandje, het is hier best wel knus, ons eigen prive strandje tussen de rotsen. Het is hier zoooo stil en rustig. Om 10.00 U zijn we weer terug, we zien vlak bij onze bungalow 2 slangen die ineen gestrengeld liggen. 1 grote en 1 kleintje. Ze zijn groen van kleur. Vlak bij me komt een moeder makake aapje zitten met haar baby. Het lijkt wel of ze zit te poseren voor de foto in ruil voor iets lekkers. Maar je mag ze zeker niet voederen, want ze worden dan gevaarlijk. Dat heeft koen ook op een keer ondervonden toen hij een koekje aan het eten was. Die aap had dat blijkbaar geroken en hij viel koen aan. Gelukkig had een van de personeelsleden het gezien en die schoot met een katapult om de aap weg te jagen. Dus niet eten in het bijzijn van de apen. Op het strand zagen we ook net een pijlstaartrog liggen die dood aangespoeld was. De lucht begint nu open te trekken en de zon begint echt te bakken, dus smeren maar.. overdag voor de zon en s’avonds voor de muggen. Om 11.15 u vertrekken we weer met de boot, onderweg eten we nog een hapje ( natuurlijk weer rijst met spicy stuff) Om 13.30 u zijn we weer in ons hotel. Een lekker bad om al het vuil en het zweet weg te weken en dan een frisse douche om alles af te spoelen. We zijn weer helemaal proper. Ik was mijn haar en probeer er iets moois van te maken door het even te brushen. Maar zodra je een stap buiten het hotel met de airco zet, zakt je haar als een pudding ineen en plakt het langs je kop alsof het een week niet meer gewassen is. Dus ik bespaar me die moeite voor de rest van de vakantie. Misschien moet ik dan ook  maar moslim worden , heel gemakkelijk zo’n sjaaltje op je haar. Even alvast onze rugzak pakken voor morgen en dan een hapje gaan eten. We eten natuurlijk weer rijst maar deze keer niet spicy. De soep kwam wel na het hoofdgerecht maar dat is normaal hier. We betaalden 39,05 Ringgit dat is net geen 10 euro voor ons 2 met drank erbij. We hebben ons ook even laten masseren in zo’n speciale stoel dit kost 0,25 cent per minuut. Daarna weer naar onze kamer om mijn dagboek  te schrijven. Morgen weer vroeg uit de veren . De gids komt ons halen om 8.00 u we gaan morgen voor 3 dagen naar de koppensnellers, dus weer even geduld voor meer avonturen er is daar absoluut geen internet.

09/06/11

Om 6.30 u loopt de wekker af. We hebben vandaag weer een ontbijt besteld. Alleen hier kunnen we brood eten ipv rijst. Natuurlijk is hier ook een enorm rijst en spicy stuff buffet, maar er zijn toch ook wat westerse gerechten. Messen hebben ze hier  in Borneo echter nog niet uitgevonden, je krijgt hier enkel maar een vork en een lepel om te eten. Dus probeer maar eens boter op je boterham te smeren met een vork of lepel, ook iets snijden gaat niet, dus moet je er gewoon maar stukjes afbijten. Er zijn hier ook heel veel mensen die gewoon met hun handen eten. Ze mengen de rijst, saus en groenten onder elkaar met de handjes en duwen het dan zo naar binnen. Met stokjes zie je ze hier niet zo veel eten. We eten nu maar goed ons buikje vol, want we weten niet wat we de komende dagen tussen onze tanden gaan krijgen bij de koppensnellers. Ik merk toch al wel wat muggebeten op mijn benen, het jeukt enorm. Eens je begint te krabben kan je niet meer stoppen. Raar want in Belgie heb ik zelden muggenbeten. Daar lusten ze mijn bloed blijkbaar niet. Hier dus wel! Om 7.30 u gaan we onze rugzakken halen en stockeren die hier weer , we nemen alleen een kleine rugzak mee voor die paar dagen. Al onze waardevolle spullen zoals: paspoort, tickets en laptop blijven hier in het hotel in een kluis. Om 8.00 u pick up en om 8.30 zijn we in het Semenggoh wildlife center. We hopen hier Oerang Oetans te zien ( oerang oetang bedoeld: man uit het bos) Om 9.00 u gaan ze de apen voederen op het platform. De apen die geen  of genoeg eten vinden in de natuur komen naar deze platform om te eten. We moeten heel stil zijn en  voldoende afstand houden. Ja hoor daar komen ze aan zwieren tussen de bomen. Maar liefst 5 oerang oetans laten zich uitgebreid bewonderen en fotograferen. Er is 1 vrouwtje met een zoon van 6 jaar. Dan is er nog 1 die iets groter is en dan nog 2 grotere mannetjes. Ze laten heel wat klimkunsten zien.  De 2 grootste liggen met elkaar te rollebollen op het platform en de kleinste wil ook gaan meedoen, hij maakt maar wat solo rollebolletjes  en amuseert zich ook. De moeder blijft wat op afstand toezien. Een van de apen komt naar beneden steekt dan 5 bananen tegelijk in zijn mond en klimt dan weer omhoog om op een veilige hoogte de bananen op te eten.  De grote aap klopt een kokosnoot kapot tegen de boom en drinkt er dan van. Het fruit gaat er goed in bij die apen. Gelukkig is het nu niet het fruit seizoen , want dan zie je de apen bijna nooit. Ze vinden dan genoeg eten in het woud. We blijven een uurtje toekijken en dan verdwijnen ze weer zo snel als ze zijn gekomen. Daarna vertrekken wij ook op weg naar de Iban (koppensnellers) onderweg bezoeken we nog een peperbolletjes plantage en we stoppen ook ergens om te eten. Rijst met kip in zoetzuur saus en groentjes ( best lekker). Onderweg stoppen we ook aan een marktje om ons eten voor de komende dagen te kopen. We kopen ook een cadeautje voor de Ibans ( zout en snoepjes voor de kinderen) We krijgen ook nog serieus wat regen op ons dak gelukkig zitten we dan in de auto, de regen valt met bakken uit de hemel, de straat staat blank, dus we moeten wat rustiger rijden. Net als we moeten uitstappen is het gedaan met regenen( wat een geluk hebben wij toch!) We stappen om 15.30 u in een houten kano die ons na 45 minuten bij de iban zal brengen. Het water staat laag dus af en toe moet het meisje vooraan op de boot met een stok tegen de bodem duwen zodat we niet vast komen te zitten. Op een moment zitten we dan toch echt vast, dus ik neem ook zo’n stok en help om weer los te komen. Het lukt ons en het meisje lacht naar me en bedankt mij. Oef… mijne kop zullen ze er al in elk geval niet afhakken hahahaha…. Om 16.15 u komen we eindelijk aan. Er staat een meisje in een Sarong ons op te wachten met een gong. Al snel komen er wat mensen en kinderen kijken wie er aangekomen is. Als we het longhouse betreden schrikken we toch wel  wat van de grootte. De paalwoning is 100 meter lang en 25 a 30 meter breed.  Hier wonen 35 gezinnen. Ieder gezin heeft zijn eigen kamer.  In het midden is een heel lange gang van een 7 meter breed en dus 100 meter lang.

Op de vloer liggen gevlochten matten die ze zelf maken. We moeten natuurlijk onze schoenen uitdoen als we binnen komen. De woning bestaat vooral uit hout met een ijzeren platen dak. Maar je ziet hier ook andere materialen, zo zien we ergens in een van de kamers  een alluminium schuifraam staan. Het is naargelang wat ze kunnen vinden of kunnen aangeraken. Het moet wel allemaal met de kano vervoerd worden want er is hier geen weg naartoe. Er is zelfs een man een muurtje aan het metsen in zijn kamer. Koen gaat even keuren of het wel netjes gemetst is natuurlijk. De mensen zijn heel vriendelijk en willen ons allemaal een hand geven. Ze spreken natuurlijk geen engels, maar onze gids vertaald wat ze willen zeggen. Ik voel me net zoals in toast kanibal ( van de tv) I de gang zitten de vrouwen matten en manden  te vlechten en er zijn ook veel spelende kinderen. De oudere mannen hebben veel tatoages ( deze hebben allemaal een betekenis) bv dat ze goede jagers waren. De tatouage op de keel wil zeggen dat ze afstammen van de koppensnellers.  Maar gelukkig doen ze dat nu al heel lang niet meer. Ze zijn nu christenen geworden. Hier lopen echt wel heel oude mensen rond , de oudere vrouwen lopen ook gewoon met hun borsten bloot en een sarong als rok . De jongere generatie draagt een sarong (doek rond het lichaam gewikkeld) We mogen hier gewoon rondlopen en doen of we thuis zijn, we mogen ook alle kamers ingaan als we dat willen. De mensen laten zich ook graag fotograferen en al zeker de kinderen die willen dan daarna hun foto zien op het schermpje. Ze staan te dringen om op de foto te mogen.

Ze hebben speciaal voor de gasten een paar toiletten en douches gemaakt  op aanraden en met steun van een paar locale touroperators die kleine groepjes  toeristen naar de Iban brengen om hier te logeren. Ze krijgen hier natuurlijk ook geld voor , maar de mensen zijn vooral blij met het verzetje in hun dagelijkse rustige leven. Ze zijn enorm gastvrij. We krijgen bij aankomst ook een glasje rijstwijn ( die maken ze zelf) iedereen drinkt  gewoon uit hetzelfde glaasje, want het meisje heeft maar 1 glaasje vast. Het is wel best lekker ( heel zoet). Na een lekkere koude douche gaat onze gids  Bol voor ons koken. We mogen bij een bepaalde familie gaan eten. Het is familie van de chef van de Ibans. Het eten is lekker en het staat uitgespreid op de grond. Tafel en stoelen gebruiken ze hier niet, dus gewoon op de grond eten. Een  klein jongetje kijkt verlekkerd naar het eten.  Wij zeggen” tast toe” maar …Wij moeten eerst eten en pas daarna eten zij. We voelen ons daar wel een beetje raar bij. Dus we eten maar wat sneller dan kunnen zij ook starten met eten. Het eten is betaald door ons dus vandaar. Ze zijn al blij dat ze dit lekkers met ons mogen delen. Ze eten gewoon met hun handen, ze gebruiken dus geen lepel of vork. Later is er een emonie van dans en muziek in traditionele kledij, natuurlijk moeten wij ook meedansen. Daarna geeft de chef een speech en krijgen we weer van die rijstwijn. We moeten 3 X yahoo zeggen en dan ons glaasje leegdrinken. Best wel grappig hoor! Daarna geven we onze cadeautjes aan de Ibans. We zitten nog heel de avond bij elkaar en krijgen nu ook rijstwisky die is al wat sterker en hier pas ik dan ook voor. Ze hebben ook koffie en thee gezet voor ons. Het zijn toch zo’n schatten van mensen. Ondertussen zijn ze ons bed aan het klaarmaken. We slapen in de lange gang op een matras en met een muskietennet over ons heen. Privacy is er natuurlijk wel niet bij. Dus ik slaap gewoon in mijn ondergoed, want het is hier wel snikheet natuurlijk . Gelukkig hebben we ook onze katoenen slaapzak bij , want de matrasjes zien er niet meer zo nieuw uit. Om 10.00 u kruipen we in ons bedje.

 

 Als we bijna slapen lopen er plots een paar katten over het ijzeren platendak, ze maken een heleboel kabaal ( het is duidelijk kattentijd) Uiteindelijk vallen we dan toch in slaap. Om 04.00 u word ik wakker en moet dringend naar toilet. Het is nog pikdonker dus ik probeer toch nog maar wat te slapen met een volle blaas. Vanaf 04.30 u beginnen de hanen te kraaien, het lijkt wel een heel orkest, ze lijken wel overal te zitten die rotbeesten. ( ze doen hier aan hanen gevechten daarom hebben ze hier zoveel hanen natuurlijk)

 

10/06/11

Om 5.30  u wordt het dan toch wat lichter en ga ik het toilet opzoeken buiten. Het is niet meer de moeite om te gaan slapen want iedereen begint nu ook op te staan. Terwijl ik nog de prut uit mijn ogen wrijf staat er plots een oud dametje naast mij en ze bied me een kop koffie aan. Ik wil eerst weigeren maar ik moet van haar die kop opdrinken. Ik weet dus niet wat ik hier ga binnen gieten. Dus ik nip eerst even aan de beker en… dat valt reuze mee, lekkere koffie met veel melk en suiker zoals ik die graag heb. Ik bedank het  dametje heel erg en ze lacht alleen maar naar mij. Converseren gaat dus niet maar lachen doen ze graag en ze zijn blij als jij ook lacht dus… simpel toch? We gaan wat rondkijken en zien de dames de net geplukte peperbolletjes uitspreiden om te laten drogen. Ook de rijst zijn ze aan het bewerken en laten drogen. Bol heeft ons ontbijt weer verzorgt. Brood, ei, bonen in tomatensaus en gebakken bananen. Hij heeft het ontbijt echt voor ons gemaakt want normaal eten ze altijd rijst als ontbijt. De familie zit weer bij ons op de grond en eet weer mee als wij genoeg hebben. Er is meer dan genoeg, maar toch zitten ze te wachten op ons.  Wij zijn hun gasten en dat laten ze goed blijken. Om 9.30 u vertrekken we met de kano stroomopwaarts. We gaan een wandeling maken met de Iban. We stoppen eerst even aan de oever om bamboe stokken te hakken en verzamelen, dan leggen we aan op een brede strook met zand en  stenen naast de waterkant. We gaan hier een berg beklimmen , maar krijgen eerst een stok mee om ons te ondersteunen want het is glibberig in het regenwoud. Ze geven ons uitleg over de planten en zeggen wat eetbaar is en wat niet. Ze hakken palmhart en zoeken bamboe scheuten en nog wat bladeren en kruiden. Koen helpt mee om het palmhart te dragen. Als we terug aan de boot komen, nemen we een duik in de rivier ( hier zouden geen krokodillen zitten naar het schijnt) Ik duik met kleren en al in het water om me zo wat af te koelen.  Ondertussen zijn de anderen het eten al aan het klaarmaken op de rivieroever. Op een groot vuur bakken ze kip en rundsvlees. De bamboestokken worden gevuld met bladeren waar ze de rijst in hebben gestopt. Ook de groenten worden gekookt in de bamboetakken. Het palmhart wordt in stukken gehakt en gekookt in een pot op het open vuur. Het wordt een echt feestmaal,  gewoon uitgespreid in borden op de oeverkant en zittend op het kleine houten stoeltje van de kano’s genieten we van het lekkere eten. Het palmhart vind ik echt lekker ( het is de eerste keer dat ik dit eet.) er is ook nog meloen en heel kleine banaantjes. Om 13.00 u vertrekken we weer met de boot  naar een ander dorp van de Ibans. Hier hebben ze nog wel  mensenschedels en ze vereren die.

 Raar hoor ! Wij krijgen allemaal een limonade glas vol rijstwijn en moeten een beetje van onze rijstwijn over de schedel kappen als een soort offer. Best wel griezelig!  Uit beleefdheid moeten we ons glas leegdrinken, maar ik ben niet gewoon van alcohol te drinken. Het is wel zoet dus het gaat wel goed naar binnen. Bovendien is het weer zo heet dat ik alweer bijna helemaal droog ben. Tegen 14.00 u zijn we alweer op weg naar ons longhouse, ik voel de rijstwijn al wel een beetje in mijn hoofd. Ik deel wat ballonnen uit aan de kinderen en vul er een paar met water, dat vinden ze natuurlijk heel fijn. Koen gaat nog wat zwemmen in de rivier met de kinderen. Terwijl neem ik nog wat foto’s van de omgeving. Tot een paar vrouwen me komen roepen om met hen thee te drinken, we proberen wat te converseren met gebarentaal want 1 van de meisjes is zwanger. Ik kom er achter dat ze al 8 maanden ver is. Voor de rest zitten we daar maar wat naar elkaar te lachen want converseren is echt niet simpel, als ze iets zeggen versta ik er natuurlijk geen bal van en zij verstaan mij  ook niet. Het zijn zo’n lieve mensen, ik voel me echt op mijn gemak bij hen.

Geen stres voor hen altijd maar lachen, wat een leven! Ze roken wel heel veel en drinken ook veel rijstwijn.  Koen is ondertussen weer uit het water en is een man van 89 jaar aan het helpen met zijn visnet. Plots wordt wel de kalmte verstoort door de komst van 18 Franstalige mensen. Henry is hun gids, we zijn wel blij om Henry nog een keer terug te zien (ik denk niet dat hij het zo fijn heeft met die groep mensen) er zitten wat rare modellen tussen. Vooral wel oudere mensen, maar wel met wat streken. Ze hebben een heel varken bij dat ze daar gaan slachten. Ze bakken het vlees op een groot vuur. We krijgen er ook wat van te eten maar het is zo taai!  Voor de rest flanst bol wat in elkaar met de restjes, want ze hebben hier geen koeling. Het eten is best wel lekker.We raken het al wat gewend om op de grond te eten. In het begin weet je niet goed hoe je moet zitten. ‘s Avonds hebben we weer dezelfde ceremonie  en we blijven ook mee rijstwijn drinken. Ik vraag wel aan 1 van de vrouwen een kussentje , want mijn zitvlak begint nu toch wat pijn te doen door de hele dag op de grond te zitten. Samen met een Nederlands koppel en hun gids drinken we nog wel wat flessen rijstwijn. Dus we kruipen wat tipsy onder ons muskietennet. ‘s Nachts horen we weer allerlei geluiden, dieren die over het dak lopen, geritsel vlak achter ons, blaffende honden. De honden hier die zien er echt niet uit, het zijn schurftige wezentjes vol met wonden en ze zitten de hele tijd te krabben. Dus ze zullen wel wat beestjes bij hebben. Gelukkig zijn ze nogal schuw want ze zijn echt te vies om aan te raken. Om 3.30 u word ik wakker met een volle blaas. Ik kan het echt niet langer inhouden dus ik moet er echt uit. Iedereen ligt te snurken ( ook de 18 Franstaligen) liggen onder hun muskietennet. Dus ik besluit dan maar het toilet op te zoeken. Dus even weer mijn kleren aantrekken zodat de muskieten me niet opeten. Als ik het muskietennet open springt er plots een hond weg die vlak naast ons bed was komen slapen. Ik schijn even met mijn zaklamp en met veel moed stap ik door het donkere lange huis voorbij al die snurkende mensen. Voor ik de trap afga moet ik nog even mijn sandalen zoeken en dan maar hopen dat ik geen beest tegenkom.  Daarna weer mijn bedje in en nog even geslapen.

11/06/11

Slamat Pagi. = goede morgen. Om 7.00 u hoor ik gerommel, iedereen is aan het opstaan. Als ik me wil wassen in de spoelbak, moet ik er eerst een kakkerlak uit jagen. Na het ontbijt gaan we leren blaaspijp schieten, we zien ook hoe ze vallen zetten om dieren te vangen in het woud. Ze halen ook  rubber uit de bomen, hiermee verdienen ze toch wat geld. Voor we vertrekken koop ik een bamboe gevlochten waaier bij de Ibans. Na het afscheid : Teri macasi = dank u,  stappen we om 9.30 u  in de boot, we nemen nog drie personen mee een moeder met kind en een  gewonde jongen ( heeft een wond aan zijn been, ik heb hem al Betadine  gegeven om te ontsmetten) ze gaan met hem naar de dokter. Om 10.00 u zitten we alweer inde auto om nog een hele tijd te rijden naar de bewoonde wereld. Onderweg stoppen we even om te eten en zien we nog wilde orchideen staan. Om 15.00 u zet bol ons af aan de zondagmarkt ( die is van zaterdag 14.00 u tot Zondag 14.00 u) we lopen er een uurtje rond. Dan gaan we weer naar ons hotel. We sleuren weer al onze bagage naar boven. En nemen een lekkere douche en wassen nog wat kleding. Weer  onze rugzakken reorganiseren want morgen hebben we weer een vlucht. ’s Avonds gaan we eten in Top  sport seafood restaurant. Het beste restaurant van Kuching. Je mag hier zelf je vis en groenten uitkiezen en dat maken ze dan voor je klaar ( zoiets als bij ons de wok) Koen kiest een rode baars met look en ik kies een kreeft uit   ( wordt eerst gewogen en dan weet je wat het ongeveer gaat kosten) We zoeken ook nog wat groentjes uit en wat calamares en scampi’s en met een schotel gebakken rijst LEKKER! De kreeft is bereid in een lekkere thaise zoetzure saus. Prijskaartje= 22.50 € dus 11,25 € per persoon met drinken bij. Wat een spotprijsje he. Als het donker wordt zijn we alweer op weg naar ons hotel, waar ik nog wel wat werk heb met mijn dagboek.

12/06/11

Om 7.00 u ben ik al voor de wekker wakker, na het ontbijt gaan we te voet naar het museum, hier kan je alle dieren zien die in Borneo voorkomen ( ze zijn opgezet) Er staat ook een skelet van een orca die hier ooit is aangespoeld. We kunnen hier ook nog een hoop leren over de Iban. De mannen lieten vroeger hun penis piercen met een ijzeren staafje. Net voor de mannen  op jacht gingen bedreven ze nog de liefde met hun vrouw. Die had dan zo een pijn van dat ijzeren staafje dat ze de eerste maand al zeker geen zin had in een man. Zo kon de jager gerust vertrekken zonder zich zorgen te maken dat zijn vrouw naar andere mannen ging.  Om 10.00 u zijn we weer in ons hotel. Dan met de taxi naar de luchthaven. De mensen zijn hier ook weer heel vriendelijk. Een man  van de douane begint een praatje te maken en stelt me wat vragen over België; over oa onze religie. Gelukkig vraagt hij niks over onze regering want die klucht wil ik hem besparen. We vliegen met Air asi we hebben 20 minuten vertraging. We moeten maar 90 minuten vliegen  naar kota Kinabalu. Als we daar aankomen in de luchthaven nemen we een taxi naar ons hotel . We betalen 25 RM naar het seapark Condotel het ligt slechts op enkele minuten rijden van het vliegveld. Voor de deur van het hotel dat nogal in een achterbuurt staat stopt een klein mini busje dat ons naar het centrum kan brengen. We gaan daar even shoppen en een hapje eten. We rijden door verschillende rare straatje, het is hier echt een achterbuurt. Niet zo veilig om als toerist hier rond te lopen. Als we in het shoppingcentrum zijn word  ik wat misselijk van al die geuren. Mijn maag begint te branden en mijn darmen beginnen te rommelen. Ik koop snel een medicijn voor maag en darmen en ook alvast wat papieren zakdoekjes. Ook koen krijgt krampen. Waarschijnlijk hebben we toch iets verkeerd gegeten vandaag? Als we de Wc gaan opzoeken ben ik toch blij dat ik papieren zakdoekjes heb gekocht . Want hier zijn er alleen maar van die hurk Wc’s en er is nooit wc papier. Er hangt wel een darm waarmee je je kan afspoelen achteraf, maar dan loop je toch met een natte broek rond? Ik ga je de verdere details van ons toilet bezoek besparen. Maar het is hier nooit een prettige ervaring. We besluiten om maar niet te eten en terug te keren naar ons hotel. Als we op zoek gaan naar ons busje worden we naar een andere bus gestuurd. We weten niet zeker of dit wel de juiste bus is. Ik zeg nog tegen Koen laat ons maar een taxi nemen, maar een meisje dat engels spreekt zegt dat we op de juiste bus zitten. Het is ondertussen al donker geworden  als de bus eindelijk vertrekt. We hebben hier toch niet zo’n goed gevoel bij en dat blijkt later, als de chauffeur ons uit de bus zet en zegt dat we te voet door die donkere straatjes naar ons hotel kunnen wandelen. Dat is nu net waar ze ons voor gewaarschuwd hebben om dit zeker niet te doen. Dus we besluiten op de verlichte baan te blijven. We zien aan de overkant een groot park waar veel mensen zijn en ook bewakers, want er is net iets te doen. We vragen aan een van de bewakers hoe we naar ons hotel kunnen komen. De man stelt voor om ons te brengen met zijn auto, want hij vind het zelf niet veilig voor ons. Hij zet ons tenslotte vlak voor ons hotel af en we bedanken hem hartelijk. Ik zet nog snel een kopje thee op onze kamer en koen eet er nog een koekje bij. Ik eet niet meer  en na een douche val  ik al snel na nog wat medicijnen te hebben ingenomen in slaap.

13/06/11

We slapen het wijzertje rond van 8.00 u tot 8.00  u dat heeft ons goed gedaan. We besluiten toch om het ontbijt ook maar over te slaan en ik maak nog een kopje thee met een koekje en dat blijft er toch al in. Om 11.00 u komt de taxi ons oppikken om naar de luchthaven te gaan. We vliegen vandaag naar Sandakan. Onze grote rugzakken blijven weer in het hotel. Om 14.30 u zijn we in Sepilok Jungle Resort. Het is hier heel mooi en rustig ( mooie tuin), je kan via allemaal bruggetjes rondwandelen. Na onze bagage in de kamer af te zetten gaan we meteen naar Sepilok Rehabilitation Center. Het is maar 5 minuutjes stappen van hier. We komen net op tijd, om 15.00 u is het voedertijd. Er wordt dan eten op het platform gelegd. Er blijven eerste een tijdje een paar bewakers bijstaan om dat de oerang oetans zich op hun gemak voelen als ze erbij staan. Ondertussen komt er een vrouwtje met een baby op het platform. Ze begint meteen te eten. Het is heel schattig om te zien, ze is zo lief met haar baby. Ik kan niet stoppen met foto’s nemen. Als we na een uurtje weer naar onze resort gaan krijgen we onze eerste regenbui over ons. Op ( minuten zijn we kletsnat) maar de regen doet wel goed het is een aangename verfrissing. Na een koude douche gaan we eten in het restaurant . Koen neemt een champignon creme soep en kip in zoetzuur saus, ik ga voor de noodle soep. We betalen voor ons eten  en drinken 52 RM = 13 € Om 20.00 u liggen we al in ons bed en kijken nog even naar het nieuws op de tv.

14/06/11

Na het ontbijt ; een sunny side up eitje. Gaan we weer naar Sepilok. Deze keer zijn er meer oerang oetans, ook een moeder met baby en een groot mannetje.

 

 

 

 

 

Net voor de voedertijd komen er nog een hele bende makaken aan. Ze sprongen vlak voor onze neus op de balistrade en we moesten echt een stap achteruit doen. De  bewakers moesten beletten dat de makaken er met al het eten vandoor gingen. Ze kwamen langs alle kanten op het platform geklommen en probeerden steeds maar eten te stelen. Als de mannen na een tijdje weg gaan bestormen de makaken het platform en in een mum van tijd is al het eten op en ook de oerang oetans verdwijnen dan maar. We zien een oerang oetang met zijn rug van een koord glijden, best wel leuk om te zien. De anderen slingeren weg via de koorden het regenwoud weer in. Hier nog even wat info over deze mooie apen: ze worden tot max 1.40 m groot. Gewicht: vrouwtjes tussen de 40 a 50 kg, mannetjes tot max 100 kg. Ze zijn heel sterk en ze hebben heel grote tanden. Maar ze zijn wel zachtaardig. Een vrouwtje kan maar 2 a 3 baby’s krijgen in haar leven. De Baby’s blijven minstens 2 jaar bij hun moeder. Ze blijft ze zelfs volgen tot ze 7 jaar oud zijn. Later krijgen we nog een film te zien hoe het  rehabiliteren gebeurt. Vele komen hier omdat ze  gewond gevonden zijn of gebruikt zijn als huisdieren. Ze worden eerst in quarantaine gezet en dan onderzocht, als ze geen ziektes hebben worden ze samen met andere kleintjes gezet en moeten ze leren klimmen enz.. dus de dingen die ze normaal van hun moeder leren. Zo krijgen ze wel wat vertrouwen in de mens. Daarna worden ze weer uitgezet in dit immense regenwoud gebied. Maar ze krijgen nog steeds eten op het platform.  Om 12.00 u zijn we weer terug in ons resort, snel nog een hapje eten. Om 12.30 u worden we door Jason opgepikt om naar de last frontier te gaan.  

We nemen slechts een kleine rugzak mee, de rest laten we hier weer achter. Ook mijn laptop blijft hier in een kluis. Na een tijdje rijden komen we aan bij de last frontier. Daar zien we voor het eerst de enorme trap die we moeten opklimmen om daar te komen. De last frontier is gelegen op een berg en is bovendien nog op palen gebouwd; Dus het steekt uit boven de bomen. Het zijn maar liefst 528 treden. Er komt gewoon geen einde aan. Gelukkig hebben we niet te veel bagage mee. Als we boven komen zijn we kletsnat van het zweet, zo’n inspanning bij deze temperatuur is gewoon moordend. Maar ok we overleven het wel.

 

Als we boven komen zijn we de trap alweer opslag vergeten, want daar is een heel mooi uitzicht over de Kinabatanan rivier. We krijgen meteen een lekker sapje en een grote karaf  koel water die zo naar binnen glijden. Onze lunch staat ook al klaar, een lekkere spaghetti . We hebben de calorietjes wel nodig. Er zit hier een heel leuke hond, zijn naam is Samson, wel leuk als je weet dat zijn baasje Gert heet en van Belgie afkomstig is. Dus Samson en Gert. Gert heeft samen met Jason , dit alles opgebouwd, ze mogen  terecht fier  zijn. Wat een oase van rust en puur natuur! De kamers zijn mooi en proper met een goede ventilator boven het bed. De badkamer is zeker ook ok. Je snapt niet hoe ze dit in de jungle konden rechtzetten. Om 15.35 u gaan we weer de trap af. Dat gaat gelukkig heel gemakkelijk. We zien al een bloedzuiger. We gaan met een bootje op de Kinabatangan rivier varen. ( deze is 560 km lang) We zien veel langstaart makaken, Proboscis apen, vogels  en een hele groep pygmee olifanten, deze zijn wel de helft kleiner dan die we in Namibie hebben gezien. Ze zien er best wel schattig uit. We varen met de boot tot vlak aan de oever waar ze aan het riet aan het eten zijn. Ze staan op max 4 meter van ons af.  Vlak naast onze boot ligt er ook nog één in het water te plonsen. Ze storen zich niet aan ons.

We zien onderweg ook nog een krokodil. Hier kan je dus best niet gaan zwemmen, Hier zwemmen echt wel grote exemplaren rond en ze hebben al mensen gedood. Het wordt al stilaan donker als we weer terug varen. We zien vele aapjes in de toppen van de bomen zitten. Ze voelen zich daar veilig om de nacht door te brengen. We moeten weer de trap beklimmen, maar nu in het donker, dus met hoofdlamp. Toen we de eerste keer de trap op gingen had ik al verschillende spinnen opgemerkt langs de leuning. Vandaar dat ik deze nu maar liefst niet vastnam.  Koen is als eerste boven. We zijn weer kletsnat van het zweet. Ik heb wat moeite met mijn ademhaling. Gratis fitness hier! Na een zalige koude douche maken we ons klaar voor het diner om 19.30 u.  We eten mais soep, fish en chips en meloen. Er lopen hier 2 katten rond, één van hen komt op mijn schoot liggen. We horen geritsel en daar staat een wild zwijn aan de omheining, deze heeft vast het lekkere eten geroken. Om 22.30 u kruipen we in ons bedje, dank zij de ventilator  vallen we al snel in slaap. ‘s Nachts regent het weer fel . Het is heel wat afgekoeld. Om 7.00 u loopt onze wekker af. Om 7.30 U ontbijt: 2 sunny side up eitjes met een lekker worstenbroodje, roasti en toast. Koen kiest voor de pannenkoeken , wat zien die er lekker uit. Met slagroom, banaan en chocolade saus. Je ziet dat er hier duidelijk een Belgische toets aanwezig is in de keuken. Koen speelt en  traint wat met samson. Het is een heel lieve maar levendige hond en soms wat te over enthousiast. Maar hij is natuurlijk nog jong  (17 maand) Om 8.30 u vertrekken we voor een wandeling. We klimmen eerst nog wat hoger de berg op, voor een mooi uitzicht. Spijtig genoeg moeten we vast stellen dat er al veel regenwoud gekapt is en dat er veel palmolie plantages in de plaats zijn gekomen. Dit gaat natuurlijk ten koste van het wild. Hopelijk gaan ze niet nog meer  plantages bijmaken. We zien nog een paar grote spinnen onderweg. Tenslotte moeten we weer de berg naar beneden tot we weer aan de trap komen en deze weer moeten opklimmen. Wat een fysiek gaan wij hebben als we weer thuis komen! Bovengekomen speelt Koen nog wat met de hond, ik neem ondertussen weer een koude douche. Na de lunch om 13.00 u doen we even een siesta van 2 uurtjes. Deze hadden we nu echt wel nodig. Daarna de trap weer naar beneden om 15.45 u voor onze boot trip. Deze keer zien we weer een grote groep olifanten en ook wat baby olifantjes. De gids zegt ons dat we veel geluk hebben want je kan de olifanten alleen maar zien rond deze tijd van het jaar . Ze komen dan naar de rivier. Ze willen naar het dorp om de bananen bomen te plunderen. Gisteren hoorden we ’s avonds ook al een knal, hiermee willen ze de olifanten wegjagen. We zien nu ook leguanen, een slang, proboscis apen en langstaart makaken. We zien ook nog vogels zoals de witte reiger, kingfisher, hornbill en arend. Om 18.00 u zijn we weer aan land. We kunnen nog net voor het donker de trap weer op. Als we de treden tellen gaat het wel vlotter naar boven. Het zijn er dus 528, maar als je naar het restaurant gaat moet je er nog minstens 20 bijtellen. Dus dat zijn wel heel wat trapjes op 1 dag. Na weer een koude douche schuiven we weer aan voor het diner: pompoensoep, puree met bloemkool en cordon blue. + champignonsaus( heel lekker!) We hebben hier het best gegeten tot hiertoe. ’s Avonds krijg ik ook Gert nog aan de telefoon. Wel leuk om in je eigen taal te spreken. Omdat we hier bij Belgen logeren had ik een pakje Douwe Egberts koffie meegebracht voor Gert en Jason. ’s Avonds zitten we nog leuk te praten met Jason over onze hobby honden trainen en dog dancing. Jason had nog nooit van dog dancing gehoord dus hij ging het opzoeken op internet. Om 23.00 u kruipen we in ons bedje.

16/06/11

Ik heb vandaag mijn wekker gezet om 5.45 u omdat ik het ontwaken van het regenwoud wil zien en horen. Het is hier echt puur natuur! Na het ontbijt dalen we voor de laatste keer de trap af. Jason brengt ons weer terug naar Sepilok, waar we net op tijd om 9.45 U aankomen (net voor de voedertijd van de orang oetans.) Deze keer zijn er  weer heel veel makaken. Er komen 2 vrouwtjes met baby aan en ook nog een groter mannetje. Ik voel het water van mijn rug lopen terwijl ik foto’s neem, maar ik wil absoluut niets missen. Dus ik blijf gewoon in die hitte staan. We zien ook nog een slang in een boom. Vlak daarna gaan we  te voet naar het Rainforest Discovery Center ( 1.5 km verder). Hier is echter niet veel te zien, we zien geen dieren alleen wat eekhoorns.  Wel heel hoge bomen en veel groen. Je kan daar  over hoge ijzeren bruggen lopen. Je kan ook nog veel trappen beklimmen om in de uitkijktorens  te genieten van een mooi uitzicht. Na 1 toren houden we het wel voor bekeken, want we hebben de laatste dagen wel veel trappen gedaan.  Ondertussen hangt onze tong bijna op onze tenen. We nemen daarom maar een taxi weer terug naar sepilok. Omdat we een dag ticket hebben gaan we toch nog een keer naar de oerang oetans kijken. Wat een geluk hebben we als er een mannetje heel dicht bij ons op het platform komt liggen. Hij ligt op slechts 3 meter afstand. De bewakers waarschuwen ons om zeker niet dichter te gaan want het blijft wel een wild dier. Ze hebben enorme tanden en veel kracht. Ze zijn wel zachtaardig, maar je weet maar nooit. Hij kijkt wel heel lief en ligt er heel relaxt bij. Hij liet zich vanaf alle kanten goed fotograferen. Hij deed zelfs zijn mond open zodat we zijn enorme tanden konden zien. Hij lag daar nog wat na te kauwen op een banaan. Dit mannetje was nog niet helemaal volgroeid, maar toch zijn we er enorm van onder de indruk.

 Als we wat later doorgaan moeten we nog een jongere oerang oetan van ongeveer 8 jaar passeren op 1 meter afstand. Want hij zit op de leuning en het pad is maar iets meer dan een meter breed. Ik kan dus mooie foto’s van hem maken. Met een voldaan gevoel nemen we afscheid van de oerang oetans. ’s Avonds eten we in ons hotel het sepilok jungle resort lekkere frietjes.  Er zit een gekko in onze kamer, hopelijk eet hij de muskieten op. We zijn heel moe van al dat stappen, om 20.30 liggen we al in ons bed  en vallen dan ook al snel in slaap.

  

17/06/11

Vandaag een rustig dagje. We leggen ons in een ligstoel aan het zwembad, een beetje relaxen. Om 11.30 u komt een taxi ons op pikken om naar de luchthaven te gaan. We vliegen vandaag terug naar Kota Kinabalu. Om 14.30  stijgen we op en een uurtje later zitten we alweer in ons hotel Seapark condotel waar we onze bagage hadden achter gelaten. Na het inchecken  stappen  we meteen in het mini busje op weg naar het centrum. Het kost 1RM per persoon en je zit dan echt wel tussen de lokale bevolking. We gaan in het centrum wat shoppen en we eten in het seafood restaurant. Deze keer betalen we wat meer voor ons eten nl 150 RM = 37 € maar het is wel lekker en vooral veel te veel! Om 20.00 u nemen we het mini busje weer naar het hotel. Nu zijn we er zeker van dat we het juiste busje hebben genomen en we stappen uit vlak voor ons hotel. Om 23.00 u kruipen we in ons bed.

18/06/11

Om 7.30 komt Olaf ons oppikken met een gids, hij komt ons even begroeten en wat later vertrekken we met onze gids en met nog een Belgisch koppel naar de  warmwater bronnen.  We moeten eerst wel een heel eind rijden. We maken eerst een wandeling over de canopy walk.  Verschillende loopbruggen bestaande uit touw en een plank om over te lopen. Het is op een hoogte van 35 meter en je mag hier zeker geen hoogtevrees hebben.  Als je erover loopt slingert de brug van links naar rechts. Echt wel leuk om te doen. Wat later huren we samen met  Inge en Serge een huisje waar een enorme badkuip in staat die verdeeld is in 2 delen. We betalen per koppel 7,5 RM. Dus nog geen 2€ per koppel. Er staan 2 kranen aan de badkuip 1 met warm water,  rechtstreeks van de warmwaterbron en 1 koude kraan met water van de waterval. Koen en ik gaan in het ene deel en het andere koppel in de andere helft van het bad. Wel leuk om vlaams te praten met leuke mensen die ook van reizen houden.  Het is even  ontspannen zo. Als onze handen helemaal rimpelig worden van het warme water, komen we na bijna 1  uur uit de badkuip. We zullen nu wel zeker proper zijn. We gaan eten in een plaatselijk restaurantje. Rijst natuurlijk. Na het eten gaan we naar het  Kinabalu park. Onze gids geeft ons nog wat uitleg over de flora, vooral  over de verschillende orchideën die hier groeien. We gaan ook kijken naar de grootste bloem ter wereld de Rafleisia bloem, deze bloeit maar 7 dagen, degene die wij zien is ongeveer 50 cm groot. Maar er zijn ook grotere exemplaren. De hoge berg van meer dan 4000 meter krijgen we bijna niet te zien want hij zit helemaal in de wolken. Gisteren zagen we hem nog vanuit het vliegtuig boven de wolken uitsteken. Het is de hoogste berg van Borneo. Als we in het park rondwandelen is dit op een hoogte van 1500 meter. Het is hier wel een pak koeler dan beneden. Zo’n 18 graden hier. Ik loop in een topje en krijg  het voor het eerst koud. Als we weer naar beneden rijden en we openen het raampje van de auto, dan  voelen we zo weer de warme lucht naar binnen komen. Rond  18.00 u zet de gids ons af aan ons nieuw verblijfadres ; het Gaya centre hotel. We gaan meteen op pad om wat te shoppen en een hap te eten. We eten eens een pizza want de rijst begint nu wel wat te vervelen. Heel lekker is de pizza niet maar ja het is eens iets anders. Er zit wel enorm veel volk en we zien nu toch al wat meer toeristen. Toch hebben we het gevoel dat het toerisme hier in Borneo nog op gang moet komen want de blanken zijn hier echt wel zeldzaam. Om 20.30 u zijn we weeral terug in ons hotel en ga ik snel nog wat van mijn dagboek online zetten. Na een lekkere douche kruipen we in ons bedje. Slaapwel

19/06/11

We vinden dit hotel zo goed dat we hier toch nog een paar nachten extra boeken. Bovendien is hier internet verbinding op onze kamer. Ook een ijskastje en een kluis op de kamer zijn best wel handig. Het ontbijt is hier ook wel ok. Om 8.00 u zijn we gaan ontbijten. Ik eet rijst met kip… tja we worden het hier al wat gewoon om dit te eten ‘s morgens, ’s middags en ’s avonds. Straks hebben we nog spleetogen als we weer naar huis komen. Vandaag zijn we naar de zondagsmarkt geweest. Ik heb een sarong gekocht en nog wat soevenirs . Ik heb ook een groot houten Boedha hoofd gekocht. We zien op de markt ook vele hondjes die te koop worden aangeboden. Allemaal mixkes natuurlijk. Alhoewel ze soms beweren dat het echte rashonden zijn. Wij weten wel beter!  De meeste pups  hebben wel minstens  1 ventilator op hun gericht staan. Maar dan nog liggen ze erg te hijgen van de warmte. Er ligt er zelfs één te slapen met zijn hoofdje in zijn bijna lege drinkenbak. Ik heb echt wel medelijden met deze sukkeltjes, hopelijk krijgen ze toch een goed baasje. Moslims mogen geen honden aanraken, ze vinden honden vieze dieren. Hier zijn er gelukkig meer katholieken dan in Kuching. Dus misschien krijgen ze dan toch nog een goede thuis. Het wordt toch wat warm op de markt, dus gaan we maar een lekkere ijskoffie drinken. Na de middag lopen we nog heel wat kilometertjes rond in Kota Kinabalu. Vooral de grote shoppingcenters zijn aangenaam om te vertoeven vanwege de airco natuurlijk. De lunch hebben we maar eens overgeslagen vandaag. Ik eet wat fruit:  pomello en ananas. Kleding kopen is hier wel niet voor ons. De maatjes zijn allemaal extra small en voor de rest kan je hier alleen maar moslim kleden kopen, dus met lange mouwen en rok tot aan je enkels. Hoofdkapjes vind je hier in alle mogelijke kleuren. Sommige zijn best wel mooi. Misschien moet ik me ook maar eens zo’n tuniekske aanschaffen? Hahahah…  Ik heb wel een Bh gekocht, gelukkig dragen de moslims toch ook goed ondergoed. We hebben in een reisbureautje voor morgen een dagtrip gereserveerd naar 2 mooie eilandjes om te gaan snorkelen.  ‘s avonds heeft Koen zin in een steak met frietjes, ik neem een kippenfilet op de grill, maar spijtig genoeg was het wel een vettig kieken. Ik eet er niet veel van en bestel een koude cappucino dat smaakt veel beter! Morgen eten we wel terug rijst! Als we tegen het donker weer naar ons hotel gaan en die portier trekt de deur voor ons open, lijkt het wel of we in een ijskast stappen. We zien nog wat Tv op onze grote flatscreen op onze kamer. De airco zetten wij hier op 28 graden in onze kamer. Dus je kan je wel afvragen welke temperatuur het buiten  is?

20/06/11

Om 8.00 u worden we opgepikt en naar de boot gebracht. Al snel  zijn we  op ons eerste eilandje. Manutang eiland is een klein eilandje met een mooie lange aanlegsteiger, vanaf je van de boot stapt zie je al heel veel kleurrijke vissen rond de steiger zwemmen. We gaan naar het kleine strandje aan de linkerkant. Dit is ons prive strandje. We leggen ons onder een boom want in de zon is het te heet. Koen gaat snorkelen en ziet veel vissen. Ik neem liever foto’s van op de steiger, daar zie je zeker ook vis genoeg.( longfish, papegaaivissen enz…) Wat is het hier mooi en rustig. Na de middag komen er al wat meer mensen aan. Maar nu net gaan wij vertrekken naar een ander eilandje. Sapi eiland, hier komen veel mensen samen om er te eten. We eten BBQ met inktvis, krab, vis, kip met mie en rijst. We zien varanen onder de tafels  doorlopen. Deze zijn ongeveer een 35 cm lang. Maar als we na een tijdje het eiland verder gaan verkennen zien we exemplaren van wel meer dan 1.20 m lang. Ze zien er echt wel eng uit. Wat later leggen we ons op een strandmatje en doen we een siesta op het strand. Met regelmatig een warme duik in het mooie blauwe zeewater. Terwijl Koen nog wat slaapt, ga ik het eiland nog wat verkennen. Ik klim een heuvel op  en hoop op een mooi uitzicht, maar er zijn te veel  bomen dus ik kan niets zien. Om 15.15 u nemen we weer de boot terug. Na een lekkere douche gaan we weer de stad in. We eten deze keer aan de kraampjes naast de zee. Ze hebben hier allemaal verse vis en zeevruchten op de BBQ liggen. Dus we bestellen wat grote garnalen, scampi’s en inktvis met rijst. Vork krijgen we hier niet, dus we doen maar als hen en eten maar met onze handen. Het is hier gewoon zitten aan een grote tafel naast alle rokende BBQ vuurtjes. De mieren lopen gewoon over de tafel.  Gezellig is wel wat anders. Maar ja we moeten het toch een keer proberen he! Als ik de rekening vraag schrik ik toch wel even, we moeten 100 RM betalen = 25 € dat is duurder dan in elk doorsnee restaurant. En we moesten dan nog wel met onze handen eten. We voelen ons wel wat in het zak gezet. In kuching heb ik in het top spot restaurant lekkerder gegeten ( kreeft) en dit was zelfs goedkoper. We lopen nog wat door de airco winkels om even af te koelen en gaan dan weer naar ons hotel. Ik ben zo moe dat ik meteen in slaap val.

21/06/11

Vandaag gaan we zelf naar Jesselton Point, van hier vertrekken al de bootjes naar de eilanden. We boeken weer een dagje eilandjes en ditmaal veel goedkoper dan via het bureautje. We betalen nu slechts 108 RM voor 2 personen ( wel zonder eten) Om 10.15 u zetten ze ons af op Gaya eiland. Vandaar gaan we een trekking doen naar de andere kant van het eiland. We worden op de steiger afgezet en moeten alleen het woud intrekken. Deze  keer zonder gids, dus  we gebruiken onze ervaringen van de vorige trekkings om zo veilig door de jungle te komen. Als 2 dappere Rambo’s gaan we op pad. We moeten goed zien waar we onze voeten neerzetten, want er liggen veel losse bladeren op het pad en daar zou wel eens een slang onder kunnen zitten.  Plots hoor ik vlak voor mijn voeten iets weg ritselen. Ik denk meteen aan een slang, maar het is een kleine varaan. Als ik wat later onderdoor 2 loshangende palmbladeren wil gaan, loop ik recht met mijn gezicht in een heel groot spinnenweb. Ik spring meteen achteruit en pluk de stevige webdraden van mij af. Hopelijk zit er geen grote  spin op mij. Als we gaan kijken naar het verwoeste web zien we de enorme spin daar zitten. Haar lichaam alleen al is zeker 5 cm groot en daar moet je dan nog de poten bij rekenen.  Volgende keer ga ik toch beter uitkijken hoor, dat was echt wel even schrikken. We wandelen ook nog door een mangrove woud en zien nog mooie vlinders. We moeten ook vaak over een heel leger termieten heenstappen. En dat allemaal op onze sandalen. Als we even blijven stilstaan om te rusten worden we opgegeten door de muskieten. Na 2 km komen we aan bij een heel mooi strandje. Wat een paradijsje hier. We zien nog net een aapje wegglippen van het strand. Er hangen 2 hangmatten en koen wil er gaan inliggen. Maar zodra hij  wil gaan liggen draait de hangmat en koen wordt er uit gekatapulteerd. Hij valt op zijn hoofd en schouder en doet zich enorm veel pijn. Dat was dus geen goed idee. In een hangmat moet je echt wel voorzichtig gaan liggen!Na wat foto’s en genieten van het  warme zeewater, worden we weer opgepikt om naar Manukan eiland te gaan. We kopen hier wat chips en frisdrank en eten dat als lunch op het strand. We rusten nog wat op het strand tot 15.15 u, dan nemen we weer de boot terug. ’s Avonds eten we een paar kip sate’s van de BBQ en wat gefrituurde bananen. We hebben niet echt veel honger. Onze voeten doen wel enorm veel pijn van al dat stappen. Daarom besluiten we om een voetmassage te laten doen. 30 minuten voetmassage kost 25 RM = 6€ daar kan je niet voor sukkelen. Na de massage voelen we ons als herboren. Plots zitten mijn schoenen veel losser aan mijn voeten. We wandelen weer terug naar ons hotel  en ik werk nog wat aan mijn dagboek. Het is hier ondertussen  nu 21.30 u, ik kruip in mijn bedje. In Belgie is het nu nog maar 15.30 u.

22/06/11

Om 8.00 u ontbijten, daarna nog even wat shoppen. Om 12.00 u gaan we uitchecken en nemen we een taxi naar de luchthaven. We nemen onze laatste binnenvlucht weer naar kuching  (Sarawak) We moeten nog een heel eind met de taxi rijden naar ons laatste hotel ( ik had voor de laatste dag een meer luxe hotel geboekt aan het strand en met een goed  zwembad.) na een uur rijden komen we om  18.30 u aan in het Damai beach hotel. Ik voel me wat verkouden, dat komt van al die airco’s die veel te hard staan. Soms hebben we het echt koud als we ergens binnenkomen. We kleden ons snel om en gaan een hapje eten. Als we de mensen naast ons in het restaurant observeren, eten die wel heel raar. Ze eten hun soep en dessert tijdens hun hoofdgerecht. Dus van alles een hapje, een lepel soep met een stukje ananas en een hap rijst en vlees. Misschien moeten we dat thuis ook maar eens proberen? Wie weet hoe lekker is dat niet? Na een lekker warm badje kruipen we om 22.00 in ons bedje.

23/06/11

Om 8.00 u ontbijt, lekker! We nemen een stevig ontbijt en gaan dan op pad naar het cultural village het is maar 5 minuutjes stappen van ons hotel. Hier zien we al de verschillende etnische groepen die hier in Borneo bestaan. Ze hebben elk hun eigen soort woning, gebruiken, gewoonten en dansen . Hier kunnen we daar dus alles over leren. Het is heel interessant en we nemen nog veel foto’s. Na de show om 12.15 u gaan we weer naar ons hotel. We nemen nog een duik in het zwembad en lopen wat over het mooie strand en in het warme zeewater. Want we verbranden onze voeten op het hete zand. Als we liggen te rusten aan het zwembad horen we plots een kokosnoot van een palmboom vallen. Gelukkig niet op onze kop! Om 15.15 u nemen we het shutle busje naar Kuching, we willen daar nog een paar T shirts kopen die we eerder hadden gezien . Het begint net te gieten, het water valt met bakken uit de hemel. Het onweert er nog bij ook. Gelukkig kregen we een paraplu van het hotel waar we eventjes onze bagage hadden achtergelaten. Maar ondanks de paraplu worden we toch wel wat nat.  Om 17.20 stappen we in een taxi op weg naar de luchthaven, maar we doen er  1 uur over om daar te komen. Er is enorm veel verkeer. We komen in de luchthaven om 18.20 u, onze vlucht vertrekt om 20.00 u. Dus snel inchecken. Dus bey bey Borneo!! Om 7.00 u plaatselijke tijd zijn we in Schiphol.Dan nog met de trein naar Antwerpen (58 € voor ons 2) We zijn weer thuis!